POSTAIS DUN SOÑO
Nun tempo en que a tecnoloxía adquire cada
vez máis presencia na sociedade, levándonos a depender
dela ata nos aspectos máis elementais das nosas vidas, Ruth
Thorne-Thomsen recorre para se expresar a unha cámara estenopeica
construída por ela mesma cunha vulgar caixa de cartón,
e dende que a finais da década dos setenta comeza a serie Expedicións,
non abandona a fotografía estenopeica, aínda que iso
non a leve a renunciar á cámara convencional como complemento
ou incluso á tecnoloxía dixital, usada na súa
última serie Fases da lúa, da que aquí presentamos
algunhas imaxes. As propiedades da cámara estenopeica, como
a profundidade de campo infinita ou a borrosidade determinada polo
uso de papel como negativo, permitiranlle lograr imaxes extraordinariamente
evocadoras, característica que define a totalidade da súa
obra.
As súas series caracterízanse pola
gran riqueza de referencias culturais abranguendo aspectos dos máis
variados eidos, referencias entre as que non podía faltar algunha
á propia historia da fotografía. Así en Expedicións
réndelles unha homenaxe aos pioneros da fotógrafía
topográfica do século XIX, ao tempo que os parodia subvertendo
o seu uso da escala fotográfica. Desa forma permítenos
viaxar a través da imaxinación a un mundo no que se
misturan as referencias concretas á cultura mediterránea
clásica, pola que sempre se sentiu moi atraída, con
aspectos da cultura occidental contemporánea, como os avións
ou os personaxes cinematográficos, e préstalle grande
atención ao carácter simbólico dos elementos
que inclúe nas súas imaxes coidadosamente construídas.
As referencias pictóricas son ineludíbeis,
e dunha forma moi especial ao longo de toda a súa obra as que
fai ao surrealismo así como á pintura romántica
nas series Portas, Fases da lúa e Cancións do mar nas
que a auga, o mar e a néboa logran crear unha atmosfera tan
misteriosa como máxica. Elementos que no traballo Pazos, realizado
en vigo en 1996, aparecen misturados con restos arquitectónicos
que nos levan a unha viaxe imaxinaria ao pasado.
Manuel Sendón
Xosé Luis Suárez Canal
