galeria cefvigo

Os irmáns Sarabia proceden da bisbarra de Trives e a súa relación coa fotografía vén dada polo seu cuñado Xosé Gil.

Xosé Gil foi unha persoa que realizou unha grande e variada actividade. Estableceuse como fotógrafo na cidade de Vigo no ano 1905, formou parte da redacción de Vida Gallega no momento da súa fundación en 1909 e foi un dos pioneiros do cine galego cunha importante actividade.

Á volta de Cuba, Xosé Sarabia, nado en 1870, traballa en Vigo no estudio de Xosé Gil ata a súa morte no ano 1907. Constantino, nado no ano 1875 e supervivente da Guerra de Cuba, aveciñouse en Vigo no ano 1907. O seu inicio na fotografía será tamén a través de Gil, establecéndose no ano 1909 na rúa Elduayen 30, onde traballan e viven el e o seu irmán Enrique, nado en 1881.

As primeiras referencias de fotografía publicadas polos irmáns Sarabia témolas en Vida Gallega en 1910, colaborando con esta revista ata que desaparece en 1938. Temos a través desas imaxes documentos das primeiras saídas do tranvía eléctrico en Vigo en 1914 e da expectación que isto provocou; da chegada ao Berbés da flota pesqueira; de espacios hoxe moi distintos, como o camiño de Romil atravesado por un coche de cabalos; de actos sociais: a festa da flor, banquetes no pazo da Pastora ou a romaría de San Roque, reproducida nunha portada en 1912.

Nas súas fotografías é constante a presencia dos tranvías, que inclúen frecuentemente tanto nas imaxes das rúas céntricas da cidade como nas paisaxes da comarca de Vigo, en moitas ocasións como elemento principal da fotografía.

Rexistran actividades sociais do momento: a construción do teatro Rosalía en 1924, a visita dos reis no 27, o multitudinario enterro do industrial Sanjurjo Badía, o afundimento do peirao transversal aos poucos días de ser entregado en 1922, procesións como as do Corpus de Moaña, o Cristo da Victoria de Vigo ou a actuación de txistularis na festa basca celebrada no ano 1927... Na súa obra percíbese, tamén, a intensa actividade do porto naquela época. Os barcos, mercantes nalgunhas ocasións e de guerra noutras, son o fondo de moitas das súas imaxes.

Publican tamén noutros xornais como El Pueblo Gallego (dende o nº 1, 1924) ou Faro de Vigo, mais cunha presencia menos frecuente que a dos estudios Pacheco, Ksado ou Llanos. As súas fotos publícanse tamén en libros como Pontevedra y su Provincia. Artística e Industrial, de 1921-22, editado por Juan Barrera e no Libro de Oro de la Provincia de Pontevedra, editado en 1931 por P.P.K.O.

O traballo realizado fóra do estudio ás veces tamén respondía a encargos de tipo comercial, como o traballo sobre a industria conserveira e o realizado para a "Junta de Obras del Puerto". Do primeiro quedan unhas magníficas fotografías, algunhas Museo de Pontevedra, que mostran o traballo das mulleres nas fábricas de conservas nos anos vinte, imaxes difíciles de atopar noutros arquivos. O segundo documenta as obras no porto de Vigo durante os anos vinte e trinta, con moitas vistas xerais que amosan a transformación radical da relación da cidade co mar; outras amósannos os diferentes traballos realizados e a técnica que se usaba: dragas, guindastres, peiraos de ferro... Gran parte deste traballo consérvase hoxe nos arquivos da "Autoridade Portuaria de Vigo".

O traballo realizado no exterior foi feito fundamentalmente por Constantino, mentres Enrique levaba a cabo o de estudio. O estudio non tivo sen embargo o auxe que tiñan nese momento os estudios de Pacheco, Ksado e Gil.

Enrique, o menor dos dous irmáns, morrera antes, e xa entrada a década dos sesenta faino Constantino, despois de pasar os últimos anos nunha gran soidade. Comentouse na cidade que no momento en que foi atopado morto alguén levou do estudio parte dos seus negativos. Non se sabe tampouco qué foi do arquivo fotográfico de Gil, nin das súas películas, das que segundo algunha testemuña, o seu último posuidor coñecido foi Constantino. Poida que correse a mesma sorte que o arquivo Sarabia. Manuel de la Fuente comenta que parte das súas pertenzas "pasaron a mans alleas que tiveron a ruindade de facelas propias".